غزه و فلسطین لکه ننگی بر دامن غرب و شرق، و البته انسانیت
  •  

17 خرداد 1404
Author :  

شکست بُغضی در گلو، صورت اشک آلود شد

خونِدل شیرازه از هم می‌دَرد، زین دردها

شب چه طولانی‌ست و دریا را نباشد ساحلی،

ساحل از چشمم بیرون شد، دریغ از ساحلی

فلسطینیان این روزها هزینه حماقت و کوته نظری (شاید هم خیانت) طراحان عملیات «توفان الاقصی» [1]، جنایت پیشه‌گی، سفاکی، بیرحمی و... صهیونیسم بین الملل، و پایان انسانیت، اخلاق و...، در جهان آدمیت را می‌پردازند.

از هفت اکتبر 2023 که جنایتِ حمامِ خونِ کشتاری بزرگ از بنی اسراییل، دامنِ بنی اسماعیل را آلود، فرزندان یعقوب بیش از 50 حمامِ خون، چون آن را، در غزه، کرانه باختری رود اردن، لبنان، یمن، سوریه رقم زده و می‌زنند، و کسی را جلودار این سفاکانِ عصرِ بی‌قانونی و بیرحمی مدرن نیست، و هنوز بر این کشتار و ویرانی پایانی دیده نمی‌شود، و به عکس آنان را به آخرین سلاح‌ها تجهیز می‌کنند تا مزد جنایت بگیرند و بر کشتار و جنایت خود، جری‌تر شوند، و هر حرکت پایان بخشی بر این غوغای زورگویانه، توسط امریکا و... وتو می‌شود، تا ثابت کند که مرغ امریکا در این موضوع یک پا بیشتر ندارد.

غرب و شرق بر جنایتِ این جنایت‌پیشگانِ نژادپرست صهیونیست، یکپارچه به نظاره نشسته‌اند، تا آفرینندگانِ هولوکاست غزه، صفحه به صفحه بر تاریخ جنایات ضدبشری، اوراق جدید بیرفزایند، و غرب برای این که موجودیت اسراییل، پایه در تفکر دیرین آنان در ادبیات جنگ‌های صلیبی با مسلمانان و پیش از آن دارد، و سیاستمداران آنان از دوره باستان تا کنون در پی اورشیلمِ از خود دانسته، سرباز صلیبی و نذورات فرستاده‌اند و...، و شرق و روسیه نیز از این جهت که، بسیاری از صهیونیست‌های گردآمده در اسراییلِ کنونی، از اتباع روسیه و کشورهای اقماری او هستند، بر این جنایت مشترکا سکوت کرده و رضایت داده‌اند،

اینجا دنیا، دنیای منافع است، و انسانیت و آدمیت در آن جایی ندارد، و همه، شعارهای انسانی، اخلاقی و قانونی خود را بر زمین نهاده، و نه از حقوق بشر یادشان می‌آید، و نه از آزادی و ارزش‌های انسانی.

در موضوع اسراییل غرب و شرق اینگونه به اشتراک منافع و تفاهم رسیده‌اند، و از این روست که حرکت درخوری برای پایانِ بر این قتلگاهِ انسانیت و روح بشریت از هیچکدام از آنان نمی‌بینیم، البته آش آنقدر شور شده است که گاه از سر شرم، فریادی بر سر جنایتکارترین دولت، و نخست وزیر در تاریخ 75 ساله اسراییل، یعنی نتانیاهو می‌کشند، اما چه سود، همه می‌دانند، این فریادها را گوشی برای شنیدن نه در اسراییل است و نه در امریکا، رسم جنایت پیشه‌گی در این سامان تازه سر از خاکستر دوران بر آورده و میخواهد تاریخ سازی کند.

اما همه‌ی آنان (در اروپا، امریکا، روسیه و چین) انگار خود را بدهکار این جنایت‌پیشه‌گانِ بیرحم و بی‌شفقت و نژادپرست می‌بینند و می‌دانند، و تو گویی همه در این جهانِ جنایت و کشتار، توافق کرده‌اند که بر سر این نازدانه تمدن مسیحیت (غرب و شرق)، نباید فریادی با فرکانس و دسی‌بل بالاتر از حد مجاز کشید،

و این جنایتکار افسارگسیخته، از چنان مصونیتی در جنایت و کشتار در نظام جهانی برخوردار است، که تمام قوانین و نُرم‌های جهانی را می‌تواند به مضحکه و تمسخر گرفته و...، و هرچه ظلمش افزون شود، نه خدایی در آسمان دیده می‌شود که دستی بر آورده، و از آنان که «بر جهانیان فضیلت شان داد»، داد ستاند، و نه انسانی در زمین می‌توان یافت، که دردِ انسانیت و آدمیت داشته، این جنایتکاران را جلودار باشد، و بر کردار خالی از آدمیت و انسانیت آنان پایان بخشد.

چرا که در امریکا «لابی قدرتمند یهود» دمار از روزگار کسانی که صدای‌شان را بر سر این جنایتکاران، از حدی افزون کنند، در خواهد آورد، و خداوند هم که حسابش در چنین جنایات گسترده‌ایی به صورت تاریخی روشن است، و او نیز نشان داده که همیشه به گاه طغیان جنایتکاران، فقط در کمینگاهِ [2] خود به کمین نشسته، انتظار و صبر راهبردی خود را دنبال می‌کند!

و این انسانیت، اخلاق، قانون و... است که در پای این لکه ننگ در تاریخ بشریت، قربانی می‌شود، و به درستی فرموده‌اند که «ز منجنیق فلک سنگ فتنه می‌بارد» و فتنه گری افسار گسیخته، به نام خدای موسی، «عیال الله» را بی حد و اندازه کشتار می‌کند.

 

Click to enlarge image Dar.png

گوسفندانی که به نظاره گیوتین بردن‌ها نشسته اند، خود در صف گیوتین شدن اند

[1] - در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، حماس و چند گروه شبه‌نظامی فلسطینی دیگر، حملات مسلحانه هماهنگ‌شده‌ای را از نوار غزه به غلاف غزه در جنوب اسرائیل آغاز کردند که نخستین تهاجم به خاک اسرائیل از زمان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل بود. حماس و دیگر گروه‌های فلسطینی، این حملات را عملیات طوفان الاقصی (یا سیل الاقصی؛ عربیعملیة طوفان الأقصی) نامیدند، در حالی که در اسرائیل به آن شنبه سیاه (یا کشتار تورات سیمچات) می‌گویند، و در سطح بین‌المللی با عنوان حمله ۷ اکتبر شناخته می‌شود این حملات آغازگر جنگ غزه بود.

[2] - آیه 14 سوره فجر «به درستی که خداوند تو به کمینگاه نشسته است» (إِن‌َّ رَبَّک‌َ لَبِالمِرصادِ‌) کلمه "مرصاد" ‌آن‌ مکانی‌ ‌است‌ ‌که‌ کسی‌ ‌در‌ انتظار چیزی‌ ‌باشد‌. ‌به‌ عبارت‌ دیگر: مرصاد ‌به‌ معنای‌ کمینگاه‌ می‌باشد. و معنی‌ کمینگاه‌ کمال‌ مراقبت‌ و دقت‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌به‌ حساب‌ شخصی‌،‌ یا شی‌ مورد نظر رسیدگی‌ شود. و یک‌ لحظه‌ ‌از‌ ‌آن‌ غفلت‌ نشود.

به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
 مصطفی مصطفوی

پست الکترونیکی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

نظرات (1)

Rated 0 out of 5 based on 0 voters
This comment was minimized by the moderator on the site

جنگ غزه؟

حسن_یوسفی_اشکوری فعال ملی-مذهبی و نماینده مجلس اول، در یادداشتی تلگرامی نوشت:

تقریبا همه (ظاهرا حتی فلسطینی‌ها) از تعبیر «جنگ غزه» یاد می‌کنند. البته، از رسانه‌های غربی و حامی اسرائیل یعنی بانی به‌اصطلاح این جنگ ویرانگر جز این انتظاری نیست. چرا که می‌خواهند ارتکاب چنین جنایات بی‌سابقه‌ای را در زرورق «جنگ» بپوشانند.

اما چنین عنوانی درست است؟ پاسخ من منفی است. چنان که می‌فهمم اکنون در غزه در واقع جنگی در جریان نیست؛ هرچه هست، تهاجم است و کشتار و تخریب و ویرانگری یک‌طرفه و بس!

جنگ طبق تعریف عبارت است از درگیری نظامی دو فرد یا دو گروه و یا در شکل آشناترش دو ارتش. در چنین درگیری‌ای معمولا توازن قوا برقرار است؛ به‌ویژه در قدیم که جنگ‌ها تن‌به‌تن بود و دست‌کم در آغاز رویارویی دو سپاه، مدتی جنگ دو فرد بود و بعد درگیری عمومی آغاز می‌شد.

در درگیری عمومی نیز معمولا توازن قوا وجود داشت و اگر نداشت، حداقل آن بود که هر دو از ابزارهایی مشابه رزمی استفاده می‌کردند. مثلا شمشیر در برابر شمشیر بود. ابزارهای دفاعی نیز کم‌وبیش چنین بوده است.

در این باب می توان به جنگ طولانی هشت‌ساله ایران و عراق اشاره کرد. دو کشور همسایه از طریق دو ارتش با استفاده از آلات جنگی تا حدودی مشابه با هم نبرد می‌کردند.

در هرحال هرچه بود، طرف مورد هجوم نظامی، قادر بود با استفاده از ابزارهای مشابه از خود دفاع کند و یا در صورت لزوم، دست به حمله متقابل بزند و آسیب‌هایی مشابه به طرف مقابل وارد کند.

اما آیا اکنون در فلسطین چنین تناسبی برقرار است؟ فکر نمی‌کنم کسی منکر باشد که مطلقا چنین نیست! وفق روایت رسمی یک‌بار گروه #حماس طی یک حمله برق‌آسا و ظاهرا در یک نیم‌روز، به قلمرو اسرائیل هجوم برد و وفق خبر اعلام شده ۱۲۰۰نفر را به قتل آورد و شماری را نیز گروگان گرفت.

اما اسرائیل، که ظاهرا غافلگیر شده بود (حادثه‌ای که به‌شدت محل تأمل و تردید است) بلافاصله دست به حمله زد و به #غزه تحت محاصره طولانی (شهرکی کم‌مساحت و پرجمعیت که دیری است به خاطر اشغالگری‌های اسرائیل آواره شده و در کمپ‌های بزرگ و کوچک زندگی می‌کنند و سال‌هاست که در محاصره دولت متجاوز اسرائیل‌اند و مهم‌ترین زندان روباز در جهان لقب یافته) حمله برد و از زمین و هوا دست به کشتار و ویرانی آن منطقه کوچک زد.

در روزهای آغازین، به هر تقدیر رزمندگان فلسطینی از طریق پرتاب چند موشک، ابزاری که هیچ تناسبی با تجهیزات نظامی یک ارتش نیرومند و مجهز به انواع سلاح‌ها و ابزارهای جنگی ویرانگر نداشت، تلاش می‌کردند مقابله (هرچند نه مقابله‌به‌مثل) بکنند؛ ولی به‌زودی آن نیز منتفی شد و از توان بازدارندگی بازماند.

حال گفتن ندارد که کمتر از دو سال است که ارتش اسرائیل، البته با حمایت‌های تسلیحاتی و امنیتی و جاسوسی مستقیم آمریکا و اغلب دولت‌های اروپایی عضو ناتو و حتی با کمک‌های اطلاعاتی برخی کشورهای عربی، با تمام قدرت نظامی و ویرانگری‌اش در حال کوبیدن و نابودکردن مردمان درمانده و مستأصل باریکه غزه است. دیگر چیزی از آن ناحیه کوچک باقی نمانده است.

وفق آمار رسمی بیش از شصت‌هزار نفر (غالبا زن و کودک) به قتل رسیده‌اند. مدتی است که با بهانه‌هایی «بنی‌اسرائیلی» و پوچ، گرسنگی دادن عمدی به قصد نابودی و تسلیم مردمان غزه بر این کشتار و ویرانی بی‌سابقه افزوده شده است.

اخیرا دولت اشغالگر و متجاوز اسرائیل اعلام کرده که آخرین تدبیر شیطانی خود را عملی می‌کند و آن هم اشغال کامل غزه است. با احتمال زیاد چنین نیز خواهد کرد.

نمی‌خواهم بار دیگر روضه غزه را بخوانم. همه جهان امروز کم‌وبیش دریافته است که در غزه چه می‌گذرد. با اذعان نهادهای حقوق‌بشری (حتی در خود اسرائیل) نسل‌کشی و جنایات جنگی پیوسته علی رؤس الاشهاد در جریان است. بااین‌حال، حامیانش به‌ویژه آمریکای متجاوز همچنان به حمایت همه‌جانبه‌شان از اشغالگران ادامه می‌دهند.

آنچه اکنون مورد تأکید من است، این است که تعبیر «جنگ غزه» به‌کلی نادرست است. زیرا وفق اصطلاح و آنچه که تاکنون در جهان مصطلح بوده، هر جنگی دو طرف دارد و در یک عبارت ساده‌تر: جنگ عبارت است از «زد» و «خورد»، اما در دو سال اخیر در غزه و فلسطین، چنین نبوده و نیست؛ هرچه هست، زدن است و زدن و زدن!

هنوز نظری ثبت نشده است

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ثبت نظر به عنوان مهمان.
Rate this post:
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟

دیدگاه

چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.

نظرات کاربران

- یک نظر اضافه کرد در تاملی در خدایی شدن انسان، که ب...
دروود بسیار عالی خداقوت
- یک نظر اضافه کرد در بازگشت به خانه؟! یا اسارت در د...
‍ جهل‌ مقدس... برگرفته از کتاب نفیس «جهل‌مقدس» ۴۲۵ سال پيش در ۱۷ فوريه ســـال ۱۶۰۰ ميلادی "جوردانو ...