ای ابرها که با خستِ تمام ازما می گذرید؛
ای ابرهایی که بی اعتنا به ما شده اید؛
نیازِمان هویداست و بی پاسخ مان می گذرید،
دستان نعمت بخش تان را بسته اند؟!!؛
رحم و مروتتان را گرفته اند؟!!؛
این رفتن و گذشتنِ بی اعتنایتان،
دردی است بر دل خاکیان همه
بدست mostafa111 در ژوئن 5, 2015
+ نوشته شده در یکشنبه هفتم تیر ۱۳۹۴ ساعت 4:12 AM توسط سید مصطفی مصطفوی | نظرات
چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.
