پدر و مادر عزیزم!
ما را بی یار و یاور، در این بیابان گرگ زای وسیع، رها کردید و رفتید؛
این هم از شانس "ته تغاری" هاست، که دیرتر از همه آغوش گرم و پر محبت والدین را یافته، و زودتر از همه آن را از دست می دهند و یتیم می شوند، خیلی زودِ زود، اما چه می توان کرد.
