سال 1394 با همه شادی و غم هایش، هر چه بود به پایان رسید، همانگونه که دیگر فرصت های زندگی نیز به همین منوال، در روز و ساعتی مقرر به اتمام رسیدند و یا خواهند رسید؛ و انسان با نگاهی به کارنامه "خودکرده هایش" است که یا فریاد دریغش به هوا بلند می شود و یا این که رضایت دل است که قلبش را آرام می کند.
اما حلول فرخنده سال 1395 می تواند نویدبخش فرصتی دوباره برای درخشیدن باشد، و شاید اهمیت موعد تحویل سال هم در همین است که انسان بتواند با عبرت از گذشته تصمیم به درخشیدن گیرد و در ساعت تحویل سال زشتی ها را به سال کهنه واگذارد و در حالی وارد لحظات و فرصت سال جدید شود که دیگر آن باشد که باید، شاید و شایسته است و به نظر می رسد با همین نگرش است که در نقطه تحویل سال این دعا را خطاب به ایزد مهربان خود زمزمه می کنیم (1):
که ی دگرگون گر دل هـــــا و دیده هـــا
ای گرداننده ی چرخ روزان و شبـــان
ای بهبودبخش روزگار مردمان و زمین
کامم را به بهروزی و بختیاری بگردان
از این فرصت استفاده کرده و پیشاپیش از باری تعالیِ مهرورز خود، سالی مملو از شادکامی، موفقیت، پیروزی، بهروزی و بخت یاری برای همه آرزو می کنم.
1- یا مقلب القلوب و الابصار، یا مدبر اللیل و النهار، یا محول الحول و الاحوال، حول حالنا الی احسن الحال
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۹۴ ساعت 6:57 شماره پست: 910 توسط سید مصطفی مصطفوی |
