سفر ما که از ظهر پنج شنبه بیست و چهارم اسفند آغاز شد، با دیدار از قم و اردهال در روز اول خود به پایان رسید و در شب جمعه خود را به شهر کاشان رساندیم، شهری در کنار یک رشته کوه بلند که در جهت شمالی – جنوبی شکل گرفته، و قرار دارد و هزاران نفر در پایین پای این کوه، به آب های جاری از برف های این کوه ها چشم دوخته اند؛ یکی از آنها را که پر از برف بود را وقتی که در صحن مشهد اردهال بودیم، می توانستیم در جهت قبله مشاهده کنیم.
شب را در اقامتگاه خود در خیابان سپاه شهر کاشان گذراندیم و صبح سحر دوگانه بهر یگانه به جای آوردم و عازم پارکی به نام "شهید مدنی" در چهار کیلومتری محل سکونت مان شدم، و امید داشتم در این صبح جمعه با ورزشکاران زیادی در این پارک مواجهه شوم، ولی وقتی رسیدم خودم بودم و خودم، نیم ساعتی را در این پارک که مجهز به بسیاری از تفریحات بود دویدم، و راه بازگشت را در پیش گرفتم، زیرا رفت و برگشت خودش بین شش تا هشت کیلومتر راه بود، وارد بلوار دانش که شدم دیدم چند تایی از اهالی محل در وسط این بلوار مشغول ورزش، دویدن و راهپیمایی اند، به مردم این شهر امیدوار شدم که اهل ورزش هم دارند، دو نفری هم ورزش دوچرخه سواری را برای خود انتخاب کرده بودند و شهر کاشان با توجه سطح صافی که دارد برای این ورزش مناسب است.
