دوست دارم زنده بمانم و فرصت دیدن بیشتری را بیابم، اما چه کنم که شمشیر بدستی به نام مرگ، دنبالم کرده و در پسم میدود، و به عجله ام می اندازد تا حتی از دیدن و لذت بردن از آنچه در آن غرقم نیز بازم دارد. مرگ اندیشی با ما این چنین کرد، حال آنکه باید لذت زندگی را چشید.
ناقوس دمادم مرگ، ما را دچار ندیدن، و دوری از لذت زندگی می کند
به اشتراک بگذارید
آخرینها از مصطفی مصطفوی
- تو را چه ترسی باید، که با ساختههایت سَر کنی!
- «خودت بودن در دنیایی که مدام سعی میکند از تو چیز دیگری بسازد، بزرگترین دستاورد است» R. W. Emerson
- اندیشورانی که اندیشه آنان در پیچهای تند تاریخ به داد ملتهاشان رسید – ادی شانکارآچاریا
- یادداشتهای پراکندهایی از روزهای سختی که بر ما گذشت، در جنگ 40 روزه
- دیدار پادشاه، و آرزومند پادشاهی، میزبانی ترامپ از چارلز سوم
