بسم الله الرحمن الرحیم

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُواْ حِطَّةٌ وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ

و (به خاطر بياوريد) هنگامى را که به آنها گفته شد: «در اين شهر [بيت المقدّس ] ساکن شويد، و از هر جا (و به هر کيفيت) بخواهيد، از آن بخوريد (و بهره گيريد)! و بگوييد: خداوندا! گناهان ما را بريز! و از درِ (بيت المقدس) با تواضع وارد شويد! که اگر چنين کنيد، گناهان شما را مى‏بخشم؛ و نيکوکاران را پاداش بيشتر خواهيم داد.» (سوره اعراف ايه 161)

 و اما باز قدس و بیت المقدس و فلسطین،

قدس، مقدس، تقدیس، قداست واژه هایی هستند که بشریت را در طول تاریخ همراهی کرده اند و همواره انسان توجه خاصي به امور قدسي داشته است و به ديده احترام به این امور نگريسته است، خواه اين تقديس شده ها از نوع كلمات، اماکن، اشيا و يا افراد بوده باشند. متصف بودن به صفت قدسی كافي است تا بشر را به احترام و توجه خاص به امري وادار نمايد. در ذهن انسان خداگونه و مذهبی خلق شده توسط خالق، امور مقدس همواره دغدغه بوده و خواهند بود، زیرا امور قدسی انسان را به اصل خویشتنش دلالت می دهند و یاد اور آمدنگاه و شدن گاهش می باشد. امور مقدس همواره برای بشریت همچون وسیله ای برای گم نکردن راه و نشانه هایی در مسیر راهش بوده اند، لذاست که او احساس می کند باید این امور را حفظ کند تا راهش به سمت تعالی و سعادت گم نشود. اینجاست که تلاش بشر با هر مذهبی برای حفظ اماکن، کلمات و امور قدسی معنی می یابد و او گاها با هزینه های گزاف سعی در حفظ ان دارد و حتی حاضر است زندگی خود را که بالاترین سرمایه اش می باشد در راه حفظ ان فدا نمايد.

ماه مبارک رمضان امد و باز انگار خداوند بهانه ای ایجاد کرده تا دلهای ما را به سوی خودش جلب نماید. اینجا دیگر عشق ما به خالق مطرح نیست انگار این عاشق انسان ها می خواهد بهانه ای بتراشد تا ما را به سوی خود جلب کند. 

جل الخالق از این همه لطف که خداوند به بشریت دارد. خداوندا به لطف عشقت که به مخلوق خود داری ُ دلهای ما را به سوی خودت روان گردان. ما نه ظرفیت و نه توان درک تو را داریم و دست معجزه اسای تو را می طلبد هدایت ما. خداوندا اگرچه ما به هدایت تو نیازمندیم لیکن خود نه به این امر معرفت داریم و نه توان ان را در تن و روح الوده خود احساس می کنیم پس به لطف ایزدی خود ما را در مدار حق و حقیقت و معرفت و هدایت قرار ده.

از این فرصت استفاده می کنم حلول ماه مبارک رمضان را خدمت همه وبلاگ نویسان عزیز تبریک عرض می کنم. دهلی نو - ۲۵ اگوست ۲۰۰۹  

+ نوشته شده در سه شنبه سوم شهریور ۱۳۸۸ ساعت 12:42 شماره پست: 50

چند وقتی است که صدا و سیما به سمت تاریخ انبیا (ع) روی اورده و تاریخ انبیا جلیل القدر (ص) را که اکثرا نیز انبیا متعلق به قوم بنی اسراییل می باشند را به صورت عینی به تصویر کشیده و به رویت همگان می رساند در این زمینه می توان به سریال اصحاب کهف، حضرت مریم (س)، حضرت یوسف (ع) و یعقوب (ع) اشاره کرد که گرچه این یک حرکت خوب است و شاید لازم ، ولی در اینجا باید بگویم که ایرانی اکنون نا اشنا به تاریخ خود است و در این زمینه ضعف زیادی احساس می شود و لازم است بودجه ای نیز برای اشنایی ایرانیان با تاریخ خود تخصیص یابد و قسمتی از بودجه های ساخت سریال های پرهزینه به تاریخ این ملت هم اختصاص یابد تا هم به تحریک روح ملیت مردم منجر گردد و اشنایی هم به تاریخ ملی کشور صورت پذیرد و با تصویر کشیدن خدمات بزرگان تاریخ این کشور که در گذشته تاریخ ما را ساخته اند هم تجلیلی از انان شود و هم از خدمات تمدن ساز انان اشنا شویم. امروز سجادمان امتحان تاریخ (چهارم ابتدایی) داشت در این کتاب به اقدامات مهم داریوش پادشاه هخامنشیان اشاره داشت که از جمله ان ساخت راه ها، تعیین شهربان ها، ضرب سکه های طلا و ایجاد سپاه جاویدان بود که هرکدام از ان از رئوس کارهای کنونی دولت ها است. ایا به راستی به تصویر کشیدن این خدمات تمدنی، لیاقت خرج کردن ندارد پادشاهی که کشور ایران را گسترش داد و این خدمات مهم را چند ده صده قبل انجام داد و یا خدمات حضرت زرتشت بزرگ که وحدانیت را به همراه گفتار، کردار و افکار نیک در بین ایرانیان نشر داد و صد ها سال قبل از اسلام ندای یگانه پرستی سر داد و در اوج توحش جامعه بشری از نیکی عملی، ذهنی و تفکری می گفت، ایا نباید ما با این بزرگان خود اشنا شویم.

 از این هم که بگذریم و برگردیم به بحث خودمان، وقتی به وضعیت ارتباط اسمان و زمین در زمان این پیامبران (س) خدا نگاه می کنیم، می بینیم که چقدر فاصله زمین و اسمان در ان زمان کم بوده است و در یک زمان چند پیام اور خدا در بین مردم به عنوان رابط های اسمان و زمین حضور داشتند و خداوند مستقیم در امور این جهانی دخل و تصرف داشت و راسا هدایت های خود را از طریق پیام اوران خود اعمال می کرد و واقعا چقدر مردم ان زمان در نعمت خداوندی غرق بودند و به دور از ظاهر سازان و نمایندگان غیر واقعی خدا (گرگ های در لباس میش) ذیل هدایت راهبران واقعی خداوندی (پیامبران) بودند و البته قدر نعمت را هم نمی دانستند و حضور این وجود های الهی را انطور که باید و شاید حس نمی کردند. خداوند برای هدایت انان چه تیر و تخته هایی را در کنار هم قرار می داد و خود میخ انان را می کوبید و خداوند راسا این امور را به ید قدرت خود برنامه ریزی و اجرا می کرد نگاه کنید به حضرت یوسف (ع) که چگونه در ید قدرت الهی مسیر رشد تکامل را برای اثر گذاری در جامعه مصر طی می کند. البته که شخصیت وی در این امر موثر بود لیکن عنایت خداوندی از این امور بالاتر بود و خداوند مدام راهگشایی می کرد. راستی خداوند چه تلاش زیادی را برای هدایت خلق الله به خرج داد و چقدر در این امر سماجت داشت. خداوند فرزندی را از درون بیابان های کنعان به قعر قدرت مصر هدایت کرد و قدم به قدم این فرایند را هدایت و تمام زمینه ها را مهیا کرد. اما اکنون وقتی نگاه می کنیم دست خداوند را این چنین اشکار نمی توان دید. ولی باز هم معجزه هایی را می توان حتی اکنون دید و ان  حوادثی است که خارج از خواست قدرتمندان رقم می خورد و در حالی قدرت ها چیز دیگری می خواهند و زمینه چینی می کنند، چیز دیگر اتفاق می افتد و اگر خدا بخواهد انچه ما فکرش را هم نمی توانیم بکنیم، اتفاق می افتد و ما را دست به دهان می کند و باید فراموش نکنیم که اگر چه خداوند کارش را می کند ولی تلاش ما در این راه بسیار بسیار بسیار بسیار ..... ضروری است.

 دهلی نو اول ماه جون 2009

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم خرداد ۱۳۸۸ ساعت 23:2 شماره پست: 45

به نام اموزنده بزرگ و به نام گشاینده درب های علم و معرفت :
 و باز معلم و تعلیم،
و تعلیم که فصلی است زود اغاز، و دیر پایان در زندگی انسان ،
تعلیم از شکل گیری انسان اغاز و با درک و تجربه تولد و در طول حیاتش  مستقیم و غیر مستقیم و مستمرا ادامه دارد و با تجربه مرگ که خود تعالیم و یادگیری های بی بدیلی در خود دارد؛  فرایند بزرگ ، جامع و این جهانی تعلیم  پایان می یابد، همانگونه که مشاهده می شود این فرایندی است که اغاز و پایان ان با اغاز و پایان زندگی در این دنیا برابر است.  در واقع می توان گفت که اگاهی و معرفت وجهه ممیزه انسان از موجودات دیگر خداوندی است و اشرف مخلوقات بودن انسان نیز به همین بستگی دارد و در واقع بار امانتی که خداوند بر کوه ها عرضه کرد و انان از تحمل ان احساس عجز کردند همین ظرفیت تعقل، اموختن و معرفت است و همین قابلیت و توانایی است که مسولیت اور بوده و اساس تعیین سعادت و یا شقاوت انسان در این دنیا و نیز در جهانی دیگر خواهد بود. و درجه علم و معرفت هر انسانی است که درجات انسانی وی را تعیین می کند تا انجا که حکیم و فیلسوف شرق ملاصدرای شیرازی معتقد است که این علم و اگاهی است که ماهیت انسان را تشکیل می دهد و بقای انسان هم به علم و اگاهی بستگی دارد و انسان فاقد علم و اگاهی، انسان نبوده و با حیوان برابر است و برای چنین انسانی حتی معادی هم تصور نمی توان کرد  و مرگ پایان موجودیت این چنین انسانی خواهد بود و مجازات سخت تعیین شده برای انسان فاقد علم و معرفت نابودی ابدی است، حکیم صدر المتالهین شیرازی درجه بقای انسان را نیز به میزان فربه بودن علم و معرفت هر فرد دانسته و در نظر وی انسان بر اساس درجه اگاهی اش، ارزش و جایگاه می یابد. خداوند بزرگ نیز از لسان نبی مکرم اسلام (ص) انسان را به کرات به تعقل و اموختن هدایت و توصیه می کند و همین جاست که نقش و اهمیت تعلیم و به تبع ان معلم به خوبی روشن می شود و انسان با تمام وجود خود جایگاه و نقش والا، اساسی و پر ارزش ان را درک می کند.
بزرگی بزرگان بشر به واسطه بزرگی علم ومعرفت معلمان انان بوده است و اگر انسانی هایی به برزگی رسیده اند ناشی از مائده ای اسمانی بوده  که در شکل معلم بر سر راه انان قرار گرفته است. و در مقابل  بسیاری از سرمایه های انسانی به تباهی رفته و خواهد رفت زیرا معلمی در خور و مناسب برای انان یافته نشده و نخواهد شد. جایگاه معلم و تعلیم در بین ملل مختلف جهان درجات متفاوتی دارد و انچه در خصوص ایرانیان صادق و روشن است این که کسب علم و معرفت از بزرگترین ارزوهای انان بوده  و به درستی نیز هم اکنون این بزرگترین دغدغه خانواده ایرانی  است و به همین دلیل قدر تعلیم و معلم را ایرانیان می دانند زیرا از جایگاه و اثر ان در حال و اینده خود بطور واضح اگاهند. و تو ای معلم که نقش اموختن را در فرصت با ارزش زندگی ات به عهده گرفته ای اگاه باش که شما هستید که بشریت را در جایگاه بشریتش می نشانید و ما نیز با علم  به نقش تعلیم و معلم،  قدردانتان بوده و خواهیم بود شاهد مثال ان نیزاین است که هم اکنون وقتی در ذهن خود جستجو می کنم تعداد زیادی از چهره هایی را در ذهن خود دارم که در مراحل مختلف زندگی ام چیزهایی را به من اموخته اند و چهره تاثیر گذار و مهربانشان را فراموش نکرده  و نخواهم کرد و این است نقش ماندگاری که شما بر ذهن همه ما رقم زده اید و خود را جاودانه کرده اید.
دورود خدا بر بزرگ معلمین بشریت یعنی انبیا و اولیا و مصلحین، علی الخصوص نبی مکرم اسلام و تمامی کسانی که عمر خود را به تعلیم بشریت صرف کرده  و می کنند.
دهلی نو - روز معلم -  2 می 2009 

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۸۸ ساعت 15:9 شماره پست: 41